Prawna ochrona dóbr osobistych, w tym nietykalności cielesnej, a zwyczaje szkolne

włącz .

 

REALIZACJA ZADANIA NR 4

Z PROJEKTU BEZPIECZNA SZKOŁA – BEZPIECZNY UCZEŃ

w Zespole Szkół Specjalnych w Szubinie 

            Zadanie na temat „Prawna ochrona dóbr osobistych człowieka, w tym nietykalności cielesnej, a zwyczaje szkolne” zostało przeprowadzone w formie pogadanek we wszystkich klasach z podziałem na trzy grupy wiekowe.

            W grupie pierwszej znaleźli się uczniowie klasy I – III gimnazjum i klasy przysposabiającej do pracy. Na początku uczniom wyjaśniono pojęcia dobra osobiste i  nietykalność cielesna, a definicje zamieszczono na tablicy, by młodzież mogła cały czas z nich korzystać. Następnie przedstawiono uczniom prezentację multimedialną, która zawierała przepisy Kodeksu Cywilnego dotyczące prawnego podejścia do ochrony dóbr osobistych człowieka. Dzięki temu uczniowie upewnili się, że naruszenie dóbr osobistych i nietykalności cielesnej drugiego człowieka jest chronione prawem oraz poznali konsekwencje niewłaściwego postępowania (czyli środki ochrony dóbr osobistych, takie jak np. roszczenie o zaniechanie działania, roszczenie o usunięcie skutków naruszenia dobra osobistego, roszczenie o zadośćuczynienie pieniężne lub odszkodowanie). Bardzo ważnym elementem pogadanki była też próba postawienia się w sytuacji osoby poszkodowanej i wspólne ustalenie co taka osoba powinna robić, jak się zachować, do kogo zwrócić się o pomoc.

            W grupie drugiej znaleźli się uczniowie klasy IV – VI oraz klasy I – III gimnazjum dla dzieci z um. i zn. stopniem niepełnosprawności intelektualnej. Zajęcia zaczęły się od „burzy mózgów”, która była odpowiedzią na pytanie „Czego nie wolno robić drugiemu człowiekowi?” Dwoje uczniów zapisywało odpowiedzi innych dzieci, które to stały się konkluzją do wyjaśnienia pojęć nietykalność cielesna, intymność, dobra osobiste. Wyjaśnienie niektórych zagadnień zostało poparte ilustracjami zawartymi w książeczce Elżbiety Zabrzyckiej pt.: „Powiedz komuś” z serii Bezpieczne dziecko. Co każde dziecko powinno wiedzieć Gdańskiego Wydawnictwa Psychologicznego. Omówiono też jakie konsekwencje grożą osobie naruszającej godność osobistą drugiego człowieka oraz jak sobie radzić, gdy jest się osobą poszkodowaną. W tym celu przeprowadzono kilka scenek, które zobrazowały i lepiej uświadomiły uczniom omawiane sytuacje.

            Ostatnią grupą byli uczniowie klas najmłodszych ( I – III, I – III dla dzieci z um. i zn. stopniem niepełnosprawności intelektualnej oraz IV – VI dla dzieci z um. i zn. stopniem niepełnosprawności intelektualnej). W tej grupie zajęcia zasadniczo nie różniły się od spotkania w grupie drugiej. Również posłużono się ilustracjami z książeczki „Powiedz komuś” dla lepszego zobrazowania omawianego zagadnienia. Dodatkowo wszystkie sytuacje zostały przedstawione w oparciu o konkretne, rzeczywiste wydarzenia dotyczące dzieci, gdyż ze względu na wiek i stopień niepełnosprawności nie było możliwe posługiwanie się przykładami abstrakcyjnymi. W ten sam sposób wspólnie zostały omówione różne możliwości i sposoby rozwiązania konkretnych problemów.

            Zajęcia we wszystkich grupach można ocenić jako bardzo udane. Najstarsi uczniowie w większości podeszli do tematu bardzo poważnie, ale starali się też zachować swoje prywatne sprawy dla siebie. Uczniowie w drugiej grupie byli bardzo aktywni, chętnie rozmawiali, bez skrępowania używali nawet najtrudniejszych pojęć i omawiali najdelikatniejsze sprawy, chętnie odgrywali scenki sytuacyjne. Dzieci najmłodsze chętnie dzieliły się swoimi przeżyciami, trudnościami i opowiadały o codziennych rodzinnych zdarzeniach, które do tej pory były dla wszystkich dużą tajemnicą. To właśnie ich otwartość utwierdziła w przekonaniu, że warto częściej przeprowadzać tego typu zajęcia.

© Zespół Szkół Specjalnych w Szubinie

porno porno porno porno porno porno